O an içimdeki boşluk bir anda büyümeğe başladı o kadar çok büyüdü ki bu boşluk etrafa da boş boş bakmaya başladım ve farkettim ki Annemin yokluğu şu sanal alemde bile olsa inanılmaz bir eksiklik
Hem ben ondan öğrendim Eşit dağılmayı insanlara Babanı yazıyorsunda eşşek adam Anne yazılmaz MI !?
Ben aslında Kalemle bir kaç defa Anneme şiirler yazmışımdır işin aslına bakarsanız son zamanlar Nesil uyuşmazlığı yaşadığımızdan birbirimizi kırıyoruz belki ama ben onu Çok seviyorum [{Çok Demişken Bu konuya bu aralar takmış bulunmaktayım Çok nedir diye düşünüp kesin rakamlar vermek gerektiğine inanmaya başladım biraz komik gelebilir ilk başlarda belki ilerde değişir ama olay şu ÇOK=Annemi Dünya üzerinde ki bozuk paraların hepsi kadar seviyorum. örnekledim }] Bir süredir yazdığım şiirleri şiir kitabımı çıkartabilme ihtimalini sevdiğimden dolayı Sanal ortama aktarıyordum Anneme yazdığım şiirlerden biri de var aralarında onu öncelikle paylaşmak istiyorum buyrun
---------------------------------------------------
Anneme
Yollarda görürüm annemi
güneşe doğru ilerler
bal bakır rengindedir her yer
bal gözlerinden bakır duruşundan saçılır
güneşe varır annem
kucağında yüreğinde güneşin ateşi
gözlerinden sözlerinden bal damlar
sevgisi güneşten sıcak annem
ocağımızda annemin güneşi doğar
bal ile bakır ile sarar
kucağında uyurum korkmadan
sevgi ellerinden sözlerinden saçılır
---------------------------------------------
Anneci denilenlerdenim aslında yaşama bakış açımız bir birine benzemiş zamanla ben sonradan bu bakış açısına umutlu gerçekçilik adını taktım umut ne kadar zedenlesede yitmiyor gerçekçiliği de biliyorsunuz Annem tamamen bu ben biraz armut dip ilişkisinden dolayı Babamada benzemiş ve Umutlu Sürrealist ! bakış açısına bürünmüş ola bilirim düşünmek lazım tabi konuya dönüyorum
Çok değişiktir mesela Ben ikizlerim Annemde öle Ben gözlüklüyüm annem de ben de Mide rahatsızlığı var Annemde de Babamla ablam tam evcimendir Annem le bir Bağlasalar bir yolunu bulur evden çıkarız
Yanı kısacası bayağa bir benzeriz birbirimize Ama dedim ya son dönemlerde bir terslik var Sorun galiba benden kaynaklıyo işin aslına bakarsanız siz bir çocuğu Tam güvenle yetiştirip tam özgürlüğünü yaşattıktan sonra ne yapıyorsun ne ediyorsun neden öle yaptın neden böle ettin diye sorunca cocuk uzun bir süre böle şeylerle muhattap olmadığı için kendini boğuluyor gibi hissedebilirmi yoksa benim ruh halimmi bu bilmiyorum Düşünmek lazım Konuya dönüyorum!
Ben Anneciyim arkadaşım ! Konu bu Tamam Babama son zamanlarda daha çok benzemeye başladım kafamın üzerinde ki bulutların Baba kaynaklı olduğunu da biraz biraz sezimliyorum son zamanlarda ama ben Anneciyim o kadar!
Nurten Kuleyin den bahsediyoruz Hacı Osman Esendemir ve Hacı Emine Esendemirin kızı (Anne tarafım Ankaranın Kızılderelilerinden Soy ismi duyunca hep öle hissediyorum Esen Demir!) Saf Kan Ankara keçisi Annem bu yazdıklarım içimdeki boşluğu biraz olsun doldurmadı bilesin senin oğlun olmanın getirdiği sensizlik düşüncesinin getirdiği boşluğu sen bilemezsin ben bilirim bir ömür boyu yazsam yinede yeterli olmayacağını biliyorum
O yüzden Yaşıyorum gün gelir tanıdıklarım benim arkamdan birşey söylerse iyi olan her düşünce her yazı söylenen tüm sözler Sana ve Babama gibi algılansın ben Bir şeyler yaratabiliyorsam sizin beni yaratmanız sayesinde
Tekrar söylüyorum Annem seni dünya üzerindeki bozuk paraların tamamı kadar seviyorum ve yazımı bitiriyorum!.
Son olarak Çekirdek Ailemden bensiz bir kare Buyrun
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder