Uzun zaman sonra bloguma böyle bir dönüş yapıcağımı hayal bile etmezdim ama oluyormuş
Koşmaktan bıkmış bir maraton koşucusu gibiyim aslında veya şarkı söylemekten bıkmış bir assolist gibiyim
Hayatta hep birşeyler yapma çabası içerisinde oldum şunu şöyle yapsam daha iyi olur bunu böyle yapsam daha iyi olur herkes için en iyisi şöyle yaparsam olur kafam hep böyle çalıştı nerdeyse hiç bir zaman bunu böyle yaparsam benim için daha iyi olur demedim
Sevdiğim insanlarda aslında en çok bu yanımı sevmişlerdir sanıyorum hep hayal edilir ya "kendinden çok beni düşünsün beniiiiii" şeklinde sevmek benim için bu olduğu için ama karşı tarafın düşünceside bu olduğu için ilişki aslında ilişki olmuyormuş meğer bunu sezinlemek bayağa acı oldu bu kadar yaşanmışlıktan sonra
Ne yapıcağımı bilmiyorum
Çoğu şey için artık
Çok geç demek için
çok geç
Buna rağmen savaşmak esastır hayatta hayatada biraz zaman tanımalı bazen hep isteyerek geçmez hiç bir ömür zaten herşeyden önemlisi sözler değil yapılanlardır bizde yapmaya bakıcaz birşeyler
(Yazım hataları için çok özür dilerim bir anlık patlama sonucu yazılmıştır bilare düzeltilicektir Saygılarımı sunarım)
