Araf bizimdir

Bir daha anladım iki insan arasında ki en uzun mesafe fikirleri arasındaymış.

Dilenciye döndün diyorlar yalın
aşk uğruna harap bir hal aldın diyorlar
sana artık uzak o içindeki güzellikler
kirlandin paslandın yok oluyorsun diyorlar

kaybettin bu savaşı yalın
anlaşılmak kaygısı yedi tüketti seni
bir avuç hüsranınla baş başa
dön artık harabene yavaşça can ver diyorlar

son bir öğüt bıraktın geriye yalın
sözcüklerin yıkık dökük yetersizlikleriyle
dururdun arkasında tüm güzelliklerin
neye yaradı bak arafa düştün diyorlar

Toparlanma zamanı geldi de geçiyor araftan kafamı çıkartmaya çalışıyorum gördüm cehennemi ve cenetti karar veremiyorum

Başlangıç noktası

Ne Olmak istediğimi hiç sormadılar bana

Belki Narenciye Sıkıcağı olmak istiyordum
Belkide Göklerde süzülen bir Kartal

Bundan 500 yıl önce doğmak istiyordum belki
Bu yazdıklarımı klavye ile değil tüylü kalemi mürekkebine daldırıp yazmak istiyordum

Ne olmak istediğimi hiç sormadılar bana

Sadece Siyah ve Beyaz'ın Renk olduğu bir dünya da Mavi olmak istediğimi bir türlü anlatamadım

Nasıl yaşamamız gerektiğini biz daha dünyaya gelmeden belirleğen bir düzen olduğuna inanmak istemiyorum ama var

Bana sorarsanız hepiniz için daha farklı hayallerim var

Ne olmak istediğimi bana hiç sormadılar bende buna inat sıradan olmamak için elimden geleni yapıyorum

Sahne mabedimdir benim Şiir en uzun cümlem

Bana sorsalardı eğer Belki Narenciye sıkıcağı olmak isterdim
Belki Göklerde süzülen bir Kartal

Şimdilik kararsızım

İşte bu yüzden Başlangıç noktasındayım hep ilerleyip hep farklılaşsamda Kürkçü dükkanı yerine bu noktaya dönmekteyim şaşmaktayım

Saygılarımı Sunarım